Beste Leon Verdonschot

In de dikke KERST editie van Nieuwe Revu staat op pagina 128 een column van Leon Verdonschot gericht aan Patrick Kicken, i.v.m. zijn politieke ambities en aansluiting bij De OndernemersPartij. Die column is online te lezen via Blendle. Dit is het antwoord van PK:

leon-verdonschot

Beste Leon Verdonschot,

Je scheert je hoofd iedere dag.
Je luistert naar Bruce Springsteen.
Je zit op instagram.
Je komt op Pinkpop.
Je ging naar de hoeren.
En schreef daar een boek over.
Maar je deed het ook met Anouk.
Althans, dat beweer je.
Je zat bij RTL Late Night.
Je staat in het theater.
Je maakt documentaires.
Je stond op festivals.
Je schrijft columns.

Godverdomme wat kan jij veel!
Het is alleen zo jammer dat niks lukt.

En dan ga je mij in je Nieuwe Revu column verwijten dat ik het niet in de politiek mag proberen? Jij probeert toch ook vanalles?

Ik had overigens wel wat meer support verwacht van een mede Limburger die nota bene in een dorp 2 kilometer verderop geboren is dan waar ik vandaan kom. We moeten elkaar steunen, lieve Leon. Of wil jij dat Limburg dadelijk wordt weggegeven aan België? Ik weet dat wij Limburgers ons hele leven lang met het idee rondlopen dat we het moeten verdienen om ook bij Nederland te horen en serieus genomen willen worden. Dat proef ik bij jou ook. Maar kijk naar onze provinciegenoten Chantal Janszen, Felix Meurders en Huub Stapel. Je kunt ook zonder moddergooien en op de man spelen succes verkrijgen!

Wat je zegt over de lijsttrekker van mijn partij Hero Brinkman heb je ook maar van horen zeggen. Of van Google. Verdiep je eens in iemand, ga eens het gesprek aan. Baseer je mening en dus je column niet op iets wat niet van jou is. We hebben elkaar nooit ontmoet dus je weet helemaal niet wie of wat ik ben. En dat geldt ook voor Hero. Je kent ons niet. Je denkt ons te kennen. En da’s dan ook meteen het hele probleem; bij jou is iemand al schuldig tot het tegendeel bewezen is. Je gaat mee in de gedachtegang van menig linkse rakker; blanke mensen zijn per definitie racistisch en mesjogge totdat ze in Afrika zijn geweest en/of gedoneerd hebben aan Stichting Waterput. En je mag pas de Tweede Kamer in als je braaf je nageltjes gelakt hebt tijdens Serious Request. En het allemaal héél erg vindt voor Sylvana. Hokjesdenken, veel erger dan racisme. Maar goed, wat jij kan, kan ik ook.

Ik snap dat je het te druk hebt met jezelf te profileren als alleskunner maar schrijf dáár dan over. Ik kan er niks aan doen dat jij het lef niet hebt om je, naar ik meen te bespeuren, goed stel hersens te gebruiken om Nederland beter te maken door je ook verkiesbaar te stellen. Je houdt je liever bezig met overleden zangers van Vlaamse alternatieve bandjes of je eeuwige fetisj met Bruce Springsteen. Dit laatste typeert je dan wel weer. Conservatief tot op het bot. Wanneer heeft die man nou nog eens iets gezongen na 1987 waar nog een touw aan vast te knopen valt of dat je denkt ‘hé wat origineel’. Ja iets over dat ie zit te zappen en niks leuks vindt op tv. Ik was ooit bij een concert van Bruce in De Kuip; heb me nog nooit zo stierlijk verveeld. En daar loop jij dan mee weg?

Ik stel voor Leon, dat jij gewoon lekker van alles blijft proberen. Dan doe ik dat ook. En blijf vooral neerkijken op mensen en dingen die jij beneden jouw peil vindt. Doe ik dat niet.

Patrick Kicken

Een vraag namens ons niet drinkers

Lief mens,

Ik zou je wat willen vragen. Namens ons die geen alcohol drinken met de feestdagen. Zou je je een béétje kunnen inhouden deze kerst en oud-en-nieuw? En ons niet-drinkers niet willen wegzetten als ongezellige types?

Velen van ons drinken namelijk niet of nauwelijks alcohol, met een reden. We hebben in onze kindertijd genoeg ellende meegemaakt door overmatig drankgebruik. Of later in liefdesrelaties. Wat er voor zorgt dat verjaardagen, kermissen, carnaval, feestdagen, bruiloften en andere festiviteiten nou niet bepaald dagen zijn waar we naar uitkijken. Sterker nog, ze roepen angst bij ons op. Oud verdriet. En ze maken ons zenuwachtig.

Dat je een paar glazen wijn of bier drinkt bij het eten is natuurlijk te begrijpen. Maar voor veel ‘mensen zonder grenzen’ zijn feestdagen als deze een excuus om zich eens lekker vol te laten lopen. Natuurlijk kun je daar een gezelliger mens van worden, maar vaak ook niet.

Regelmatig worden tijdens kerstborrels en kerstdiners in een dronken bui dingen gezegd en gedaan die later niet meer terug te draaien zijn. Aanwezige kinderen, hoe jong ook, krijgen dit allemaal mee. Spanningen aan tafel, ruzies, gemene blikken. Ik snap best dat de stress van een heel jaar werken of samenwonen er uit moet, maar moet dat nou werkelijk aan tafel waar iedereen bij zit of staat? En wil je kinderen daar de rest van hun leven mee opzadelen?

Ik snap heus wel dat je niet zomaar graag en veel drinkt. Je voelt je er waarschijnlijk blijer en vrijer door. Maar dit kan al gauw omslaan en de pijn die je misschien weg probeert te drinken komt dan weer aan de oppervlakte, maar nu zonder remming of demping. En je wordt voor je omgeving heel onvoorspelbaar en als gevaarlijk ervaren.

Als er één wens is die ik deze kerst heb, dan is het een ruzievrije, spanningsloze, sfeervolle bijeenkomst van mensen, zonder dat ze zichzelf verliezen in de drank. Je hoeft je niet helemaal laveloos te drinken om het leuk te hebben. Echt niet. Probeer het eens, deze dagen. Je doet er jezelf en de dierbaren om je heen een groot plezier mee.

Liefs,
Patrick

A3GR16

20 links voor NU

Kijk de documentaire ‘My Scientology Movie’ van Louis Theroux gratis online, via NPO (t/m 30 december): http://www.npo.nl/louis-theroux-my-scientology-movie/22-12-2016/VPWON_1250736

Lees en/of deel deze blog van Patrick over drankmisbruik tijdens de feestdagen:
https://doorzie.wordpress.com/2016/12/24/een-vraag-namens-ons-niet-drinkers/

http://www.mirmethode.nl/
http://www.hetdelenwaard.nl/indringende-tekst-over-adhd/
http://www.coachenmetjehart.nl/
http://www.manjakamman.nl/
http://mindstillness.nl/
http://nondualiteit.nu/

http://www.tijdgeest-magazine.nl/
http://soundcloud.com/lisa-cairns
http://www.zelfkennis.nu/michiel-koperdraat/
http://www.sandervideler.nl/
http://jorisvincken.com/joris-vincken

http://www.mytuner.mobi/podcasts/leven-zonder-stress-pk-1095692593
http://rogierpondaag0.wixsite.com/maitreyawereldvrede
http://www.ondernemerspartij.nl/patrick-kicken-lijstduwer/
https://www.facebook.com/pkicken/posts/1280705141952032
http://www.spreekbuis.nl/patrick-kicken-serious-request-is-verworden-van-een-geldinzamelingsactie-tot-een-marketingstool

http://online-intensive.nickyverbeek.nl/
https://verlossingsgevaar.tumblr.com/
http://www.omroepgelderland.nl/radio/programma/132899351/Rinus-van-Warven/aflevering/236380973
http://www.npo.nl/witteman-ontdekt-het-geluk/16-12-2016/VARA_101380908
https://www.mediafire.com/folder/ckv9k77j87dfu/Advaita_boekenshare

Erik van Os, interview én strip

Ooit van de naam Erik van Os gehoord? Misschien ken je hem beter onder de naam GNOE. Een populaire strip van zijn hand uit de Panorama, waar ook een facebookpagina van is.

Erik dacht zichzelf, zoals zovelen, een tijd lang in een dip. Heeft gedachten onderzocht en zich eruit bevrijd. Patrick zocht hem op in de woongemeenschap waar hij leeft, net naast Nijmegen. Trof daar een bezielde man in een kamer met een pracht van een uitzicht. Hier kun je het gesprek van bijna een uur terugkijken, waarin Erik openhartig vertelt over zijn worsteling, zijn voorliefde voor het werk van de Sloveense psychiater Martin Kojc en meer:

Na het interview zaten Erik en Patrick nog een beetje na te bomen over dat het toch wel prachtig zou zijn als zulke mooie wijsheid in een strip te vangen was. Twee maanden later heeft Erik ‘m af! Hij is erg mooi geworden, zeker zo voor de feestdagen.

Zie https://verlossingsgevaar.tumblr.com/

Een deejay in de politiek? Die snap ik even niet..

Mijn naam is Patrick Kicken en ik ben, na een landelijke radiocarriëre die de helft van mijn leven beslaat (21 van de 42 jaar) sinds deze week lijstduwer, partijlid en kandidaat tweede kamerlid voor De OndernemersPartij. Met als lijsttrekker en oprichter Hero Brinkman.

Wat voor veel mensen als een verrassing kwam, is het dat voor mij niet. Natuurlijk is het allemaal snel gegaan, maar als ik terugkijk op de eerste 42 jaar die ik hier in Nederland rondloop zat er altijd al een vorm van (politiek) activisme en groot rechtvaardigheidsgevoel in.

Laten we eens beginnen in mijn kindertijd. De basisschool was voor mij een aangename afwisseling met thuis spelen. Het kostte me geen enkele moeite om met regelmaat ‘de beste van de klas te zijn’. ‘Patrick zal wel weer een tien hebben’ hoorde ik vaak om me heen in de klas. Zeg ik dit nu om te pochen dat ik zo intelligent ben? Nee, het is de inleiding van een veel groter verhaal. Lees even met me mee als je wil.

Als ik zag dat iemand in de klas gepest of buitengesloten werd was ik er altijd als de kippen bij om het voor diegene op te nemen. Iedereen moest meedoen en we waren allemaal gelijkwaardig. Ik snapte ook helemaal niet wat er zo bijzonder was aan een goed cijfer voor je toets halen. Iedereen was goed in iets anders en samen zorgden we voor het geheel. Het onderscheid in ‘goed, matig, slecht’ op de basisschool zag ik al als een onnodige vorm verdeeldheid.

De arrogantie en zichzelf verheven voelen boven de leerlingen in de klas door sommige leraren was iets wat met name in mijn middelbare schooljaren een doorn in mijn oog was. Autoriteit is iets wat ik jou verleen, niet iets wat jij kan opeisen omdat je toevallig mijn leraar bent. Ik werd dan ook regelmatig de klas uitgestuurd omdat zo’n leraar ook wel voelde dat ik hem of haar totaal niet serieus nam als hij/zij met een pose van zelfverzekerdheid en dominantie een hele klas toe stond te spreken alsof we een stelletje debielen waren die toch vooral moesten luisteren en geloven wat er verteld werd, in plaats van zelf na te denken om tot een antwoord te komen. Mijn gezonde wantrouwen en moeite met autoriteit is daar geboren.

Gelukkig was er naast school genoeg tijd over om de wereld -op mijn manier- te ontdekken. Toen ik op mijn dertiende mijn eerste computer kreeg (een Commodore 16) ging er een magische wereld voor mij open. Tot diep in de nacht was ik met dat ding bezig. Ik kwam er al snel achter dat 16 kilobyte ram (!) echt te weinig was, dus werd het ding al gauw ingeruild voor de legendarische thuiscomputer Commodore 64. Op dit apparaat ontdekt ik dat je software kon beïnvloeden, kopiëren maar ook zelf kon schrijven. Ik zat al gauw in machinetaal eigen demo’s te programmeren en sloot me aan bij een bekende demogroep, onder het pseudoniem The Byte Freak, kortweg T.B.F.

Op mijn dertiende kreeg ik, na lang zeuren, zelfs een eigen telefoonlijn op mijn kamer. Mijn ouders waren het zat dat de telefoon steeds bezet was, als ik met mijn thuiscomputer en modem software zat binnen te halen via zogenaamde ‘bulletin board systems’. We hebben het hier over 1988/1989, ver voor de doorbraak van het world wide web en internet. Het mooie was dat ook mensen van over heel de wereld zelf konden inbellen op mijn b.b.s., magisch om te zien als je wakker werd dat er ’s nachts drie (!) mensen op mijn computer hadden gezeten.

De Commodore 64 bracht me in contact met mensen wereldwijd en zorgde er al snel voor dat ik mijn Limburgse accent kwijt raakte, want ik belde veel met mensen van boven de rivieren. Het Engels had ik me al eigen gemaakt door TV series als Knightrider, Airwolf en Miami Vice. Laten we toch blij zijn dat we niet net als in Duitsland onze series nasynchroniseren. Deze twee dingen hebben er uiteindelijk later voor gezorgd dat ik gauw goed uit de verf kwam bij de (landelijke) radio.

Ja het begint een beetje een zelfbevlekkingsverhaal te worden maar ik ga naar een punt toe wat wél interessant is, dus hou vol met lezen!!

Later volgde de Commodore Amiga waar ik eindelijk 16 bit mee kon samplen ipv het krakkemikkige 8 bit geluid op de good old C= 64. Daar maakte ik dan ook housetracks mee waarvan er een uitgebracht is op een verzamel cd, toen ik een jaartje of 16 was. Via mijn broer Henri Kicken rolde ik rond die leeftijd in het radiowereldje. Ik was al vaker met hem meegegaan en heb het simpelweg van hem afgekeken.

Vijf jaar na mijn radiodebuut bij diverse lokale radiostations net over de grens in België stuurde ik een demo in bij een Club Veronica deejay wedstrijd. Maar ik deed dat niet met een cassettebandje, maar met een mini-discje. Iets wat in die tijd net nieuw was, zo rond 1994. De mensen van Club Veronica belden me op om te vragen of ik toch nog een bandje wilde opsturen, want ze hadden geen mini-disc speler! Hier was ik wel mee opgevallen en mocht uiteindelijk meedoen aan de DJ contest in Club Escape in Amsterdam, waar ik onder toeziend oog van een jury met Jeroen van Inkel, Rob Stenders en Daniël Dekker tweede werd.

Een jaar later besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en bij diverse landelijke stations te solliciteren. Maar dat deed ik dit keer natuurlijk niet net als iedereen met een bandje, ook niet met een mini-disc maar met een cd. In die tijd (1995) was dat nog heel wat, een opgenomen cd. Het kostte me 500 gulden om 10 cd’s te laten maken bij een plaatselijke muziekzaak, die ik rondstuurde. Eerste belde Noordzee FM, later de TROS waar ik in december 1995 mijn debuut mocht maken bij de landelijke radio tijdens een uurtje op zaterdagavond. Ook deed ik twee nachtuitzendingen genaamd Tros Nachtwacht, een heerlijk tijdstip om radio te maken overigens.

Tijdens mijn eerste jaren bij de Tros op 3FM was ik al redelijk vooruitstrevend. Ik liet een technicus een kabeltje solderen waarmee ik telefoongesprekken buiten de uitzending om kon opnemen, iets wat nu heel normaal is. Ook introduceerde ik mijn eigen website, kicken.com, die vanaf 1998 een voorloper was van sites als dumpert etc. YouTube was er nog niet, dus zat deze website in zijn hoogtijdagen op 25.000 bezoekers per dag! M’n tijd met de BBS’en op de Commodore 64 had me al gauw geleerd dat internet het helemaal ging worden, vandaar dat ik er zo snel bij was. Idem met het noemen van een SMS nummer op de radio bij 3FM en het melden van flitsers.

Waarom vertel ik dit nu allemaal? Nou de reactie bij de radiobaas van de Tros op al deze nieuwigheden was ronduit verbazend: ‘dat doen wij niet zo bij de Tros’. Wij nemen hier geen telefoongesprekken op. En smsjes noemen op de radio, of flitsers, ach wie zit daar op te wachten. Een reactie die ik later in mijn radiocarriëre bij 3FM wel vaker zou horen, zelfs van directe collega’s.

Het weerhield mij er niet van om door te blijven innoveren. Ik bestelde voor een jaarsalaris aan boeken, cd’s en dvd’s met cursusmateriaal over radio uit Amerika. Spijkerde mezelf bij. Met de opkomst van ‘Napster’ (een programma waarmee je snel muziek kon downloaden) zorgde ik ervoor dat we bij 3FM de nieuwste muziek als eerste binnen hadden. Platenmaatschappijen waren op z’n zachtst gezegd niet zo blij met me. Het zorgde er wel voor dat ik eind jaren 90 lid werd van de muziekredactie van 3FM en mede mocht bepalen welke muziek we draaiden. Ook had ik vanuit thuis twee internetradiostations lopen, Parodie FM en 1st FM, toen dat nog helemaal niet zo gebruikelijk was. We praten over 2002/2003. De website Kicken.com was inmiddels uitgebreid met een forum (soort voorloper van facebook), een pagina met videoclips, filmtrailers en ik begon als een van de eersten een weblog, patrick.fm. Stiekem deed ik al aan social media en gingen m’n radioitems en funny files al viral voordat de termen überhaupt bestonden.

In mijn 9 jaar bij 3FM (tot 2004) liet ik Nederland voor het eerst kennismaken met nu DWDD’s huisdichter Nico Dijkshoorn (hij deed een column over Big Brother in m’n zaterdagmiddagshow), met nu de nieuwe VPRO ster Arjen Lubach (kwam langs met z’n persfilage op Stan van Eminem, Jelle waar ik later in zijn videoclip mee mocht spelen als pastoor) en was ik de eerste die happy hardcore en Spice Girls draaide op de radio (sorry nog, haha). Was niet bang andere mensen ook een kans te geven hun talent te laten horen.

Gelukkig waren er ook radiocollega’s die m’n onderzoekende geest en vernieuwingsdrift niet zagen als een bedreiging of mij typeerden als een ongeleid projectiel dat aan banden gelegd moest worden. Rob Stenders benaderde me voor zijn ochtendshow en later radiobaas Uunco Cerfontaine voor het vernieuwde Veronica.

In mijn twaalf jaar bij Radio Veronica heb ik ook constant een neusje gehad voor trends en hypes. René van der Gijp was jarenlang een hit op maandagochtend in de ochtendshow Kicken Wordt Wakker! voordat hij op TV zijn zegje ging doen. Was de eerste die iets deed met YouTube in combinatie met radio. Maakte vlogs en ‘radiocollages’ in 2006/2007, wat een YouTube kanaal opleverde met 25 miljoen hits. Gebruikte whatsapp op de radio en kon zo 10.000 luisteraars een berichtje, leuke link, video of foto sturen. Kon 30.000 Hyves leden bereiken. Ook scoorde ik een shitload aan gratis pers voor het station waar ik werkte. Vergrootte mijn naamsbekendheid door stukjes radio beschikbaar te maken als mp3 op kicken.com, die zich verspreidden van telefoon naar telefoon, tien jaar voordat dat gemeengoed werd. Idem voor podcasting via iTunes, wat ik al doe sinds 2007. Maakte samen met de luisteraars 3 verschillende boekjes met grappige spreuken, oneliners en verhalen waarvan de opbrengst naar een stichting tegen analfabetisme ging.

Als ik als deejay draaide op een feest of in een club probeerde ik altijd de verbinding te maken zodat iedereen het leuk had. Lukte goed, mede doordat het publiek me meteen kon bereiken door een lichtbalk met een sms nummer waarop iedereen z’n favoriete plaat kon aanvragen. Tijdens al mijn radioshows nam ik het liefst zelf de telefoon aan, om direct in contact te staan met de luisteraar. Toen een sociaal medium als Twitter opkwam eind 2008 was ik blij, wéér een mogelijkheid om mensen te verbinden en als doorgeefluik te dienen van mooie en leuke dingen.

In 2009 kwam ik in aanraking met de ‘advaita vedanta’ filosofie uit India, een land waar ze veel pure levenswijsheden gebruiken die later door vele religies omgevormd zijn tot regeltjes om je te betuttelen. Door het rechtstreeks bij de bron te halen werd ik gegrepen door deze enorme berg aan wijsheid die al duizenden jaren geleden beschikbaar was. Er is sindsdien geen dag voorbijgegaan zonder dat ik me met deze filosofie bezig heb gehouden. Heb er inmiddels meer dan 100 interviews met filosofen en leraren over opgenomen, podcasts over gemaakt, een boek over uitgebracht en twee radiozenders én twee livestreams op youtube over opgericht. Ondanks rare blikken van mensen om me heen die er niks van begrepen en begrijpen. Gewoon je hart volgen als je weet dat iets interessant en boeiend is voor jou. Niet laten afremmen of afschrikken door mensen die het liefst alles bij het oude willen houden.

Die vooruitziende blik heeft me eigenlijk nooit in de steek gelaten. En dáárom ben ik zo trots op en begaan met ondernemers in Nederland. Het zijn de mensen die kansen zien, ze grijpen en ervoor gaan. Met de nodige risico’s. Ze trekken zich niks aan van afgunst, jaloezie of mensen die zeggen ‘dat wordt nooit wat’. Ze gaan ervoor. Met alle risico’s van dien.

Regeren is vooruitzien. Daarom denk ik dat ik wel wat in de melk te brokkelen heb bij een politieke partij en zelfs in de Tweede Kamer. Nederland is de grootste onderneming van allemaal. We moeten risico’s nemen om verder te komen. Ons oor te luisteren leggen bij mensen die niet denken vanuit beperking maar vanuit mogelijkheden en dus vooruitgang. We hebben dan ook niet veel aan een Minister-President wiens voornamelijke doel toch is op de winkel te passen, we moeten een durfal aan het roer hebben die inziet dat alleen door dingen te proberen een land vooruitkomt. Niets moet heilig zijn, je moet overal aan durven twijfelen en eventueel waar nodig rigoreus het roer om te gooien.

Check eens het partijprogramma van De OndernemersPartij om te zien waar en wat wij voorstellen. Zitten gedurfde dingen bij! Op de eerste plaats om die durfals van onze maatschappij te ondersteunen: de ondernemers. Het is mij door hard werken, niet bang zijn en durven je eigen koers te volgen ook gelukt om keer op de keer de concurrentie een of twee stappen voor te zijn en criticasters de mond te snoeren. Chapeau aan ieder mens in Nederland die voor zichzelf durft te denken, zich niet als kuddedier gedraagt en alleen maar doet wat van hem of haar verwacht wordt en meer niet. Stap uit je comfortzone. Brave burgers hebben we al genoeg. Wees geen volger. Wees een leider. Op welk gebied dan ook. Durf. Onderneem. Leef !

Patrick Kicken
twitter.com/kicken