Racisme, discriminatie en andere stokpaardjes

Het was de nacht van maandag op dinsdag jongstleden dat ik ineens de gedachte ontving ‘maar wat nou als dat haatfilmpje over Sylvana Simons bij die politieke partij waar ze in zit zélf vandaan komt’. Ik schrok ervan. Dat kan toch niet zoiets. En voordat ik het wist tikte ik het op twitter. En wiste het weer. En tikte het opnieuw. En wiste het. En tikte het opnieuw. En drukte op ‘post’.

Ik dacht nog ‘ach het is midden in de nacht, ik ben van die enge gedachte af en nu kan ik met een gerust hart gaan slapen’. Denkend ‘dat wat me in een serie als House of Cards wordt voorgespiegeld is toneel. Die debatten tussen Trump en Hillary waren voor de show. En dat ik Mark Rutte totaal niet serieus neem als ik hem op TV zie zeggen ‘ik krijg het voor elkaar’, met een mooie romantische filter eroverheen dat moet ik ook maar met een korreltje zout nemen. Politiek is echt, geen schaakspel op het bord genaamd de media. Ik moet eens ophouden met doemdenken dat wat ze ons voorschotelen heel iets anders is dan wat er achter het gordijn gebeurt. Dat cynisme van mij over politici is onnodig’.

Toch planten al die dingen, waaronder ook de Netflix serie Black Mirror, een zaadje in je brein. Neem niet alles voor waar aan. Durf te twijfelen. Niets is wat het lijkt. En zo geschiedde. De tweet werd geretweet, door sommigen serieus genomen, anderen vonden het bespottelijk. Powned noemde het aandachttrekkerij en Sylvana reageerde op haar manier erop aan tafel bij Pauw.

Het fenomeen racisme is weer helemaal in. Mensen verzetten zich ertegen en andere mensen maken er op hun beurt gretig gebruik van. Het lijkt potdomme wel een hype. Hoe kan het dan dat het voor mij een loze kreet is waar ik me helemaal niets bij voor kan stellen? Komt het omdat ik zelf een te dikke blanke man ben die genoeg kansen krijgt in zijn leven en zich dus niet kan verplaatsen in iemand die met de nek wordt aangekeken omdat hij toevallig een ander kleurtje heeft of wel een volle bos krullen in vergelijking met dat armzalige hoopje haar wat ik nog over heb op mijn twee-en-veertigste?

patrick_kicken_0

Misschien komt het wel omdat ik mijzelf, met al mijn gebreken en rariteiten, volledig accepteer. En ik dus de ander ook zie als dik in orde. En me dus ook niet stoor aan verwensingen die me dankzij deze nachtelijke tweet om de oren vliegen. Dikke papzak. Uitgebluste deejay. Onderontwikkelde Neanderthaler. Het zijn allemaal maar kreten die me niks doen. Omdat ik niet in die termen over mijzelf denk. En mezelf ook niet definieer aan de hand van wat anderen van me zeggen of vinden.

Daarom twitterde ik een aantal dagen geleden al aan Mevrouw Simons dat het juist discriminatie in de hand werkt, je zo verzetten tegen wat er naar je hoofd gegooid wordt. Denk terug aan vroeger op het schoolplein, diegene die geplaagd werd en erop reageerde werd juist meer gepest, diegene die zelf het hardst mee lachte, daar was al gauw de lol vanaf.

Dáár zit dan ook volgens mij het probleem. Het werd mooi verwoord door een vrolijke Turkse jongen in de meest recente aflevering van VPRO’s Tegenlicht. Hij zei ‘je bent in de minderheid in Nederland. Dus moet je opletten dat je jezelf niet ook als minderwaardig gaat zien’. Spijker op de kop. Je hoort erbij. Je bent niet minder omdat je toevallig van couscous houdt ipv spruitjes. Definieer jezelf niet als slachtoffer van wat-dan-ook. Onnodig. Nou dan photoshoppen ze je hoofd op YouTube. Geef de makers geen aandacht en de lol is er al heel gauw af.

Dat de vluchtelingenstroom naar Europa voer voor discriminatie is valt dan ook weer vanuit evolutionair oogpunt te verklaren. Een gedeelte van ons brein, ons overlevingssysteem, is bang om iets tekort te komen. Bovendien telt Nederland, net als Amerika, een hoop ontevreden mensen. En wie zelf ontevreden is, wijst al gauw met het vingertje naar de (gekleurde) buurman. Want die pikt onze banen en huizen in. En is gevaarlijk want gedraagt zich anders. Enzovoorts enzovoorts, je kent alle uitgekauwde oneliners wel. Maar ze worden niet voor niets geuit. Ze komen vanuit een oergevoel.

Stel de mensen die dit roepen gerust! Ga niet hun angsten zitten weg te wuiven onder het parapluutje ‘racisme’ of ‘rechts gelul’. Ga met ze in gesprek en heb begrip voor hun angst. Organiseer desnoods een popfestival waar jong én oud, dik én dun, blank en gekleurd samen feest vieren. En dan bedoel ik niet het blanke bolwerk genaamd PinkPop waar rap uit den boze is en het toch vooral blanke pop/rock is wat de klok slaat. Oh shit daar trek ik zelf de racisme kaart.

Over rap gesproken: blanke rappers, dat vind ik nou geen gezicht. En geen gehoor. Op Eminem na dan misschien, in zijn beginjaren. Doe mij een lekker swingende Pharell. Discriminatie? Nee hoor, gewoon smaak en voorkeur. Niks mis mee. De een is nou eenmaal beter in ritmisch praten over een beat dan de ander. Niks racisme. Je moet mij ook niet laten basketballen. Het grappige vind ik dan ook dat in sport, met name voetbal, het ineens geen probleem is als die gekleurde speler de bal erin schopt. We juichen met z’n allen. Want hij hoort bij het team. Totale gelijkwaardigheid, geen onderscheid.

slider_antidiscriminatieweek

Waar ik grote vraagtekens bij zet is de strijd TEGEN discriminatie. ‘What you resist persists. What you embrace dissolves.’ (Carl Gustav Jung). Waar je je tegen verzet groeit. Wat je omarmt lost op. Dit geldt voor oude, beperkende overtuigingen in onszelf maar zeker ook oude problematiek als discriminatie en racisme. We willen het weg hebben. Maar hoe harder we er tegen strijden, hoe meer het aan de oppervlakte komt en concreter het wordt. We houden het zelf in leven, door waar het kan het journaal te openen met wereldnieuws als ‘er hebben 30 mensen ergens TEGEN zwarte piet gedemonstreerd’. Nou en. Laat me beelden zien van de hossende blije menigte. Klop die zaak toch niet zo op.

384 jaar voor Christus was er trouwens nog een andere wijsgeer die zei ‘wat je aandacht geeft groeit’. De Griekse filosoof Aristoteles gaf zijn goede adviezen zomaar gratis weg. Geef die aandacht dan eens aan wat er wél goed gaat tussen gekleurde man en blanke vrouw, of vice versa. Een verademing zijn de sporadische stukjes TV (meestal in documentairevorm) waarin je een heerlijk voorbeeld krijgt voorgeschoteld van saamhorigheid, tussen mensen van allerlei pluimage.

Zendt desnoods iedere week de Franse prachtfilm Intouchables uit, die zo ontroert omdat ons de complete gelijkwaardigheid wordt getoond tussen een kansarme, ploeterende gekleurde jongeman en een rijke, gehandicapte witte man. De een houdt van Earth, Wind & Fire, de ander van klassieke muziek. Maar wat een vriendschap. Wat leren en genieten ze van elkaar.

Wat zouden we dan nog meer moeten doen, Professor PK? Het probleem bij de kern aanpakken. Ons hard maken VOOR gelijkwaardigheid. En de ontevredenheid onder de mensen proberen om te zetten naar tevredenheid. Door bijvoorbeeld eens te gaan luisteren wat ze écht nodig hebben. En op TV meer voorbeelden te laten zien van hoe een mix van iedere huidskleur en afkomst het samen heel leuk hebben. En dan niet alleen in de Eredivisie.

Chapeaux aan RTL4 dat ze Humberto Tan als presentator van de late night een kans hebben gegeven. Toegegeven, ik kan hem soms een beetje moeilijk verstaan, maar dan zet ik de ondertiteling wel aan. Zijn vervanger Peter van der Vorst versta ik beter. Iets met accent. Geen racisme!

We hebben misschien te vroeg gejuicht toen Obama acht jaar geleden President van Amerika werd. We dachten ‘nu is ongelijkheid de wereld uit’. We houden ‘m zelf in stand door er de godganse dag over te discussiëren. Een kind kent geen verschil tussen zichzelf en een ander kind. Totdat we het hem of haar gaan vertellen. Zouden we dan niet eens wat kritischer moeten zijn welke voorbeelden we ze uit de geschiedenis voorschotelen? Dat was toen, dit is nu. Niks ongelijkwaardigheid. We weten nu beter en hoeven niet steeds de fouten te herkauwen die er ooit zijn gemaakt. Het mag nu wel duidelijk zijn dat dat averechts werkt.
Als er al iets is wat we eens kritisch tegen het licht moeten houden is het de bron van alle verdeeldheid en ongelijkheid op de wereld: het kapitalisme. Dat systeem waarbij ik net wat rijker probeer te worden dan jij. Of waarbij ik jou kan inzetten om mezelf te verrijken. Het wordt niet voor niets het ‘minst slechte systeem’ genoemd. Het heeft zijn beste tijd gehad. En onderzoek je eigen beperkende overtuigingen. Daar begint de ellende. Je ziet de wereld zoals je jezelf ziet. Is Sylvana wel helemaal in het reine met zichzelf of loopt ze rond met onverwerkt verdriet uit het verleden, getriggerd door gebeurtenissen nu?

Of.. realiseert ze zich dat ze een prachtige, gekleurde vrouw is met een heerlijk bos kroeshaar en een perfecte smaak voor soulmuziek? Ik wel hoor. Kijk maar:
sylvana

Advertenties

19 gedachtes over “Racisme, discriminatie en andere stokpaardjes

  1. Hey Patrick,
    Mooi verwoord.

    Ik volg je pas sinds gisteren op twitter. Ik kende je wel van naam, maar heb je nooit op de radio gehoord. Je kwam recent pas op mijn pad door je non-dualiteit channel op you tube en je bijzondere Nederlandstalige interview met de nog jonge Bentinho Massaro, die ik sinds een jaar met grote interesse volg. Eergister keek ik nog je video met Guido Weijers, die mij weer doorlinkte naar je interview met Ferry Maidman. Er is zoveel inzicht en wijsheid….

    Ik deel je mening dat we zoveel aandacht schenken aan het negatieve, wat daardoor alleenmaar toeneemt. De mechaniek is zo simpel, maar haast niemand schijnt het echt te snappen. Je voedt datgene waar je jouw aandacht op richt… het is net zo simpel als verdeel en heers. Iedereen leert dat in de geschiedenisles, maar als het recht voor onze neus gebeurt herkennen we het niet. (evenals brood en spelen; alles opdelen in verschillende kampen: competitie, concurrentie etc.)

    Iedereen is druk met wat we allemaal NIET willen, maar ik hoor nergens een duidelijk verhaal waar we als mensheid nou eigenlijk met zijn alleen naar toe willen. Een doel, een vooruitzicht. Het gebrek hieraan zorgt voor angst en onrust. Mensen met een visie worden uitgemaakt voor idealist of dromer, alsof het iets vies is, iets onhaalbaars. Maar als we niet geloven in een Utopie, dan krijgen we vanzelf een dystopie. En als we dromers alleenmaar voor gek verklaren in plaats van ze te steunen, dan kiezen we eigenlijk voor het tegenovergestelde: de nachtmerrie.

    Momenteel werk aan een concept album om de wereld te redden (ik zeg dat met een knipoog, maar wel met serieuze intentie) Na een burn-out en writersblock van ruim vier jaar, ben ik dankzij een paar Ayahuasca sessies eindelijk weer geïnspireerd bezig. Het rockalbum is het steentje dat ik bijdraag aan een betere wereld, en de songs behandelen alle thema’s die nu wereldwijd spelen; zowel de problemen als de oplossingen. In de hoop mensen wakker te schudden en wijsheid mee te geven, zonder belerend te zijn, zonder de kop in het zand te steken. In veel popmuziek klinkt nog de “niets aan de hand” en”na mij de zondvloed” vibe, ze kijkt teveel weg. Ik probeer als songwriter / producer iets verbindends, hoopgevends en urgents te maken. Iets dat de eenheid, onze verbondenheid en het wereldwijde bewustzijn bevorderd, zonder een politieke of religieuze insteek. We kunnen als mensen zovele moois verwezenlijken als we onze energie en aandacht bundelen….

    Op dit moment zoek ik nog een sympatieke, empatische (ietwat spirituele) rockzanger voor dit project: bescheiden, maar niet verlegen. Als ik een stap verder ben wil ik dit album gaan crowdfunden, waarschijnlijk voorjaar 2017. Het zou gaaf zijn, als je het tegen die tijd zou willen steunen.

    Mocht dit bericht je aanspreken en mocht je een verbindende rol willen spelen op mijn muzikale ontdekkingsreis, dan ben je welkom om eens koffie te komen drinken.

    Hartelijke groet, Jesse

    Liked by 1 persoon

  2. Hoi PK,

    Bij het lezen van deze blog dacht ik wat dapper PK een goede intentie… je hebt je woorden gewogen…en probeert kritiek/en foute interpretatie voor te zijn…
    Eigenlijk weet je het al, ieder woord zal gewogen worden en wie wil zal het verkeerd interpreteren en het tegen je gebruiken

    het verhaaltje schoot me te binnen van de dikke negerin in de tram die heel de tijd aangestaard wordt door een peuter die uit verwondering, interesse, onschuld zijn ogen niet van haar af kon krijgen.
    De moeder van de peuter schaamde zich..excuseerde zich..

    Waarom was negerin vertederd door de het gedrag van de peuter?
    Waarom was negerin boos op de moeder?

    Liked by 1 persoon

    • Beste Patrick. Dan nu een reactie op je betoog.
      Met het “gedichtje” in mijn eerste reactie trachtte ik te verwoorden wat jij, in de kern, ook beschrijft. Alle angst die ervoor zorgt dat mensen zo gecompliceerd met elkaar omgaan wordt gevoed door één of andere vorm van hebzucht. Jij en Paul verwoorden dat op doeltreffende wijze in podcast 283. De “ziekte” die jou uitput is geen ziekte, maar een signaal. Je leerde meer en meer dat jouw hele leven is bepaald door de conditionering dat je “niet goed genoeg” bent. In het stuk wat je plaatst kom je ook tot die conclusie. En beschrijf je dat hebzucht de drijfveer is van het kapitalisme. Een systeem dat zo hebzuchtig is dat het zichzelf opvreet. Daar hoeven we niet zo heel veel aan te doen. Hooguit ervoor waken dat we door de angst ons-zelf niet opvreten. Als kunstenaar werk ik momenteel aan een project met de werktitel WAR. Een beeld en geluidverhaal rondom de verwarring, de oorlog, die ik altijd heb gevoeld in mezelf. En momenteel terugzie in mijn dementerende moeder van 86. Zei verteld over de angst in haar. Opgelopen in de tweede wereldoorlog. Als je daar meer van wil weten, mail me gerust op arthurvanriet@mac.com Je bent ook van harte welkom bij ons thuis in noorwegen. We hebben veel aanloop en delen ons eigen levensverhaal dat ook door geconditioneerde hebzucht is getekend. Dus van harte welkom. Om hier over te ouwehoeren en wellicht verder samen op te trekken en te leren. Creatieve geesten mogen samen komen en vanuit deze inspiratie hun creaties delen. Veel succes en plezier in je verdere ontwikkeling. Blijf doorzien! 😉

      Liked by 1 persoon

  3. Leuk stukje.
    Maar waarom is Pinkpop een blank bolwerk ?
    Kunnen zij er wat aan doen dat er mensen zijn die niet van echte muziek houden maar liever naar iemand kijken die een verhaaltje opleest en daaronder een beat plakt.
    Door dat zinnetje haal je je eigen stuk helemaal onderuit.

    Liked by 1 persoon

  4. Hallo

    Toch met de nodige verbazing je stuk gelezen en nee ik interpreteer het niet verkeerd…je bedoeling is zeer zeker goed maar sorry je slaat de plank een beetje mis naar mijn mening.
    Maar ga vooral door met de poging om mensen dichter bij elkaar te brengen.

    Liked by 1 persoon

  5. Mooi verwoord Patrick! Ik ben het met je eens. Zolang er steeds aandacht wordt gegeven aan haar uitspraken, wordt het onderwerp steeds meer gevoed.
    Ik als medemens met een gekleurd velletje vind die hele discriminatie discussie onzin. Dat het bij sommige mensen pijn doet heeft echt met hun eigen zelfbeeld te maken. Ik voel mij helemaal niet anders en lach als mensen soms een grapje maken zoals mij zwarte piet noemen of zeggen dat ik alle chocolade heb opgegeten 😄

    Liked by 1 persoon

  6. Hier gaan wel een aantal dingen helemaal verkeerd.

    “Daarom twitterde ik een aantal dagen geleden al aan Mevrouw Simons dat het juist discriminatie in de hand werkt, je zo verzetten tegen wat er naar je hoofd gegooid wordt. Denk terug aan vroeger op het schoolplein, diegene die geplaagd werd en erop reageerde werd juist meer gepest, diegene die zelf het hardst mee lachte, daar was al gauw de lol vanaf.”

    Door zelf mee te lachen voorkom je op de korte termijn en voor jezelf misschien het pesten, maar op de lange termijn maak je het juist erger. Als iemand je uitlacht omdat je een ‘lelijke’ trui aan hebt en je lacht daar om, dan bevestig je dat idee. Haha, ja het is inderdaad een lelijke trui.
    Zou je die trui dan nog een keer aantrekken? Je hebt net zelf gezegd dat deze lelijk is. Iemand die in buurt staat zal een vergelijkbare trui ook niet meer kopen. In het geval van een trui is dit nog wel te overzien, maar wat als het bijvoorbeeld gaat om een klompvoet?

    In het geval van Sylvana gaat het nu om een filmpje waarbij haar hoofd is gephotoshopt op een foto van iemand die vanwege zijn huidskleur is opgehangen aan een boom. Vind je echt dat dat iets is waar ze zelf hard om mee zou moeten lachen?

    “Over rap gesproken: blanke rappers, dat vind ik nou geen gezicht. En geen gehoor. [..] Discriminatie? Nee hoor, gewoon smaak en voorkeur. Niks mis mee. De een is nou eenmaal beter in ritmisch praten over een beat dan de ander. Niks racisme.”

    Hoe goed iemand kan rappen heeft helemaal NIETS met de hoeveelheid pigment in zijn/haar huid te maken. Ik vind het bizar dat je denkt dat dit wel zo. En ja dit is WEL discriminatie! Het is zo ongeveer de definitie. Stop eens met doen alsof je niet racistisch bent. Bijna elk mens is racistisch, al is het maar een beetje. Ook kinderen zien dat er verschillen zijn tussen mensen. Als ze dit soort dingen horen dan koppelen ze oordelen aan die verschillen. Blijkbaar zijn zwarte mensen betere rappers. Dat idee is een vorm van racisme, zoals er zo veel vormen zijn. Wees eens een keer eerlijk.

    Liked by 1 persoon

  7. nayanavangurp… Jij lieve meid en peace keeper op deze moeder Aarde.
    Patrick Jij lieve jongen en peace keeper op deze prachtige planeet.
    Wij zijn de peace keepers , in harmonie en joy en happiness.
    Rest in Peace
    RIP
    We zijn hier allemaal op aarde gekomen ,
    in wat voor een sausje van kleur dan ook , wat er over ons heen gegoten is 🙂
    Als mensen beseffen dat ,,het geloof,, (in hun Brein) de mensheid daardoor uit elkaar verdreven worden , terwijl we werkelijk allemaal één zijn.
    Even de oogjes dicht …en relax ..rust in Vrede

    Liked by 1 persoon

  8. Patrick ..heb wel eens vernomen in je podcasts , dat je geprobeerd hebt om Mooji te interviewen.
    Ondertussen kunnen we toch in verbinding blijven met elkaar , doordat ook Mooji ons met elkaar samen brengt in wat we innerlijk allemaal zijn..
    Mooi dit ;

    Liked by 1 persoon

    • Bernadette, er is volgens Advaita geen scheiding tussen innerlijk en uiterlijk. Er bestaat niets buiten jouzelf. De wereld verschijnt als ervaring in jou. Er is geen scheiding tussen jou en de wereld ( nondualiteit – geen tweeheid).

      Liked by 1 persoon

  9. Mooi Patrick, ik herken me bijna van A – Z in wat je schrijft, behalve dat ik poes ben, dun en geen deejay:S Er is maar 1 tweedeling m.b.t. racisme, en die is tijdelijk. Er zijn katten die dit verhaal snappen, en mensen die dit verhaal weldra ook snappen:)
    En dan kunnen we weer gezellig verder..
    1 soort: mens..
    Kleur? Hoe bedoel je kleur? Ooit een zwarte kater gezien die tegen de rode is vanwege zijn kleur? Of een witte die gaat twitteren i.p.v. mauwen omdat die cyper van 3 huizen verderop vind dat hij meer recht heeft op vis vanwege zijn strepen? Niet samenscholen, hij-en zij-en en hullie-en. Gewoon 1 soort. Kat, euhh mens.
    Is eigenlijk ook al te beperkt, mens, kat.. warmbloedigen. 1 soort.. de warmbloedigen 😀
    Euhh.. de warmbloedigen tegen de koudbloedigen dan? Nee.. oke is het ook al niet, en de bomen dan?
    1 soort: wezens!
    levende wezens!
    Let’s party

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s