Links op woensdag

https://nowthyself.wordpress.com

https://www.youtube.com/user/frankbruining/videos
http://conscious.tv/audio/audio.php
http://www.telegraaf.nl/digitaal/25186074/__20_tips_voor_een_snellere_pc__.html

Advertenties

Emilia Hollander interview

Advaita Nederland interviewt Emilia Hollander:

AN: Okee, de eerste vraag: Hoe kwam jij in aanraking met Advaita?
Emilia: De eerste keer dat ik bewust het woord advaita hoorde was via mijn moeder die fan was van Jan van Delden en vaak zijn bijeenkomsten bezocht. Dat zal een jaar of 10 geleden geweest zijn. In die tijd smulde ik van alles wat naar waarheid verwees.

AN: In die tijd smulde je van alles… Waarom precies?
Emilia: Ik begreep de terminologie vaak niet zo in die tijd, maar voelde diep in mijn wezen wat waar was en wat niet. Ik smulde ervan op dat moment omdat het voeding leek te geven aan iets wat ik niet onder woorden kon brengen, maar wel een stuwende kracht had.
Als kind al keek ik naar de mensen om mij heen en snapte niet dat iedereen alleen maar naar de buitenkant keek en we elkaar niet werkelijk konden zien. Later begreep ik dat ik net zo goed verstrikt zat in die buitenkant en kwam er een diep verlangen daar dwars doorheen te kijken.

AN: Wanneer werd je diep verlangen beantwoord?
Emilia: De eerste keer dat het werd beantwoord was in India in 2006. Daar kreeg ik een eenheidservaring en loste alles wat ik was op. Ik werd één met de aarde, één met de kosmos. Alles was daarin aanwezig. Ik was dat allemaal en tegelijkertijd vond het allemaal in mij plaats. Alles was een.
Na deze ervaring ben ik een aantal maanden in een non-duale staat geweest waarin ik alles als illusie zag. Niets was werkelijk op dat moment en ik deed ook niets meer. Het was heel helder, maar ik was onbereikbaar voor de wereld om mij heen. Ik zat en keek en handelde niet. Hoe hard mensen ook op en neer sprongen… er gebeurde niets bij mij. Het was heel neutraal, maar niet verbonden. Ik noem het de non-duale luchtballon…

AN: Maar niet verbonden, schrijf je. Wanneer kwam dat dan wel?
Emilia: De verbondenheid kwam toen het hart ook begon te ontwaken. De luchtballon werd doorgeprikt en ik belandde weer in het ervaren van de polariteiten van het leven. Dat was aanvankelijk heel heftig, want ik kon niets meer buiten de deur houden… maar gaandeweg loste deze weerstand op. Doordat de illusionaire aard van de dingen zichtbaar bleef, was er een ruimte het leven te ervaren zoals het zich aandeed en geen behoefte meer het leven te veranderen. In deze ervaringen begon het hart zich te openen en ontstond een beschikbaarheid voor de mensen om mij heen.

AN: Mooie omschrijving! Emilia, heb je een bepaald advies voor zoekers, zij die zich aangetrokken voelen tot Advaita?
Emilia: Tja…. ik weet het niet zo goed. Wat voor de een als een advies kan werken, roept bij een ander weerstand op. Toch geef ik mensen graag mee dat het naast inzicht ook goed is om te voelen en te ervaren. Veel zoekers willen bevrijding en willen de ‘advaita vedanta leringen’ tot zich nemen om uit hun ongemak te komen, maar door het ongemak zelf te onderzoeken en te ervaren kun je de illusionaire aard ervan vanuit eigen ervaring zien. Dan kan elk moment van je leven de ingang voor jouw bevrijding zijn. Op dat moment worden de advaita teachings je eigen realiteit. De kennis die je dan verworven hebt integreert…
Dit advies geef ik graag aan mensen die al lang op het advaita pad zijn en alles heel goed snappen, maar zich toch nog niet vrij voelen. Maar anderen geef ik soms juist het omgekeerde advies.

AN: Okee, duidelijk. Mag ik je hierbij bedanken, Emilia? Misschien wil jezelf nog iets toevoegen aan dit interview?
Emilia: Ja, ik wil nog wel iets toevoegen. Even kijken hoe ik dat kort kan verwoorden….
Veel mensen hebben een idee, een beeld van wat de vrije staat zou zijn (zowel bewust als onbewust) en zijn eigenlijk aan het wachten tot ze daar zijn…. Maar jij wordt nooit dat beeld. Dat beeld kan in de prullenbak. Het is niet meer en minder dan een beeld en heeft niets van doen met de werkelijkheid.
De werkelijkheid bevindt zich hier, nu, op dit moment en in het ontmoeten van alles wat je nu bent. Als je daarin dieper kijkt zul je niets vinden… het is leeg… alles wat je denkt dat je bent lost dan op. Als er niemand meer is die kan ontwaken, ben je ontwaakt.
(19 mei 2013)

Emilia Hollander heeft een website maar is op dit moment in stilte en geeft geen satsangs.

Patrick Kicken sprak Emilia in 2017:

Advaita, een verzamelnaam?

Het is en blijft een fascinerend onderwerp, advaita. Ik lees er al jaren over en bezoek zo nu en dan een satsang. Ook neem ik regelmatig plaats achter een camera’tje om met de diverse leraren uit Nederland en daarbuiten te praten over datgene waar advaita
naar verwijst. Het is leuk om te zien dat iedereen er zijn eigen smaak en kleur aan toevoegt. Het doet me een beetje denken aan de term muziek. Daarmee kan je ook alle kanten op. Misschien klopt het dan ook wel dat de term advaita een verzamelnaam is, want het verwijst naar iets dat zich uit in miljoenen, miljarden vormen. Of mag de term juist alleen gebruikt worden voor de pure essentie achter de 1001 dingen? Lijkt me niet, want ook de wereld is onderdeel van die essentie dus ook de 1001 dingen.

Ik hoor ook wel eens de term neo-advaita vallen. In die categorie wordt een leraar als Tony Parsons geschaard. Hij verwijst naar ‘the beloved’ die in, achter, voor, langs en tussen alles zit. ‘The beloved’ is wat nu op een stoel zit, de kont, de stoelzitting,
de hele rataplan.

In advaita wordt ook vaak verwezen naar dat ‘alles een illusie’ zou zijn. Daar kan ik de laatste tijd steeds minder mee. Ik heb toch net écht een heerlijke boterham met kipfilet en mayo op en daar zit ik nu nog van na te genieten. Zo kan ik me verheugen op
een documentaire die vanavond op TV komt en nog steeds blij zijn met mijn nieuwe iPhone 6. Hoeft allemaal niet weggezet te worden als een illusie. Het probleem begint wellicht op het moment dat ik gefrustreerd raak als de kipfilet of mayo op is. Of de
documentaire vanavond niet uitgezonden wordt, ondanks dat het in de gids staat. En mijn iPhone 6 aan diggelen valt. Maar ook als ik daar gefrustreerd over raak is dat wat er op dat moment is en hoef ik niet te denken ‘owjee, ik raak gefrustreerd door iets in in de illusoire wereld, ik ben er nog niet!’. Als we in een film een gefrustreerd of boos iemand zien dan geeft dat ook dynamiek aan het verhaal, waarom zou dat in de film genaamd jouw leven dan niet mogen verschijnen?

Het is misschien goed om voor jezelf te onderzoeken wat voor waarde de wereld en zijn inhoud voor je heeft. Misschien dat op het moment dat je erachter komt dat er ook nog iets is waar de wereld in verschijnt, dat dan de wereld pas zijn juiste kwaliteiten en waarde kan vertonen. Het doet me een beetje denken aan een vogeltje dat op je schouder komt zitten. Hoe harder jij probeert die vogel (de wereld) naar je toe te lokken en naar je hand te zetten, hoe minder snel en ontspannen dat lukt. De wereld is er in al zijn schoonheid en op het moment dat jij niet meer krampachtig probeert er vanalles uit te halen wat iets aan jou toevoegt, dan openbaart het schouwspel zijn schoonheid (en natuurlijk ook zijn lelijkheid). En kom je op ideeën om aan dat schouwspel nog iets moois toe te voegen, want dit bouwsel bestaat natuurlijk uit gedroomde manifestaties van alles en iedereen.

Conclusie: advaita, een mooi breekijzer om de boel van binnen open te breken. Zodat alles weer in beweging komt en je steeds ontvankelijker wordt voor de wereld én jezelf.

PK

10 links op vrijdagavond

https://dayone.me/2uIKz4X
http://wietskevisser.com
https://blendle.com/i/vrij-nederland/de-vrije-wil-is-niet-van-ons/bnl-vn-20160217-133031_de_vrije_wil_is_niet_van_ons
http://satsangagenda.nl/bijeenkomsten
http://www.nieuwetijdskind.com/

http://www.hooggevoelig.nl/drupal6/wat-betekent-hooggevoelig
http://www.telegraaf.nl/digitaal/25186074/__20_tips_voor_een_snellere_pc__.html
http://vrijtv.nl
http://pobradio.nl
http://advaitafm.nl