Kom uit je hoofd

Kun je vrij leven?  Of zit je gevangen in een beperkte manier van leven, waar jij zelf –en ook anderen- last van hebben. Vermijd je situaties, schiet je gauw in vaste, vaak onhandige reacties? De meesten van ons kunnen nog heel wat terrein winnen. Dat geldt natuurlijk ook voor mijzelf.

We hebben allemaal wel lastige situaties meegemaakt in onze jeugd. En soms zelfs dramatische dingen. Op dat moment was het niet altijd mogelijk hierbij echt ‘aanwezig’ te zijn en dit te doorvoelen. Lisette Thooft geeft hiervan een aantal voorbeelden uit haar eigen jeugd. Haar moeder wees haar al af op het moment dat ze zwanger raakte. En dat is ze stelselmatig blijven doen. Daaruit ontstond een gevoel van waardeloosheid, haar oerwond.

Zoiets hebben wij misschien niet meegemaakt. Misschien ook wel. Hoe dan ook: ouders zijn niet perfect, maken fouten. En kinderen lopen deuken of deukjes op.

Ook al zijn ouders ‘de schuld’ hiervan, de ‘verantwoordelijkheid’ om hier iets mee te doen ligt bij de geblesseerde kinderen zelf. Bij ons dus, want wij zijn kind van onze ouders -en van onze tijd en omstandigheden.

Hier biedt het boek van Lisette Thooft uitkomst. Het is een betrouwbare gids om nog eens naar het verleden te kijken, ernaar toe terug te gaan. En dan niet alleen in je gedachten. Maar met heel je lijf en leden. Wat heeft zich bij jou vastgezet. En hoe kun je het ontknopen?

komuitjehoofd.jpg

Volgens mijn favoriete psycholoog/priester Henri Nouwen zijn er  twee manieren om je verhaal te vertellen. In het ene geval is het belastend voor de luisteraar/lezer. Dwangmatig vertel je steeds hetzelfde verhaal en zadel je de ander op met je pijn. De andere manier is bevrijdend. Je bent zelf verder gekomen met je pijngeschiedenis, je hebt het achter je gelaten. En je kunt de ander uitnodigen nu hetzelfde te doen.

Het boek van Lisette Thooft is een prachtig voorbeeld van het tweede. Je krijgt een inkijkje in het meest intieme van Lisette. En je voelt je geen voyeur, maar je denkt: hé: dat kan voor mij ook werken.

Tijdens het lezen schoten mij ook weer wonderlijke dingen te binnen. Ik wil de lezer hier niet te lang mee vervelen, maar misschien nodigt het uit. Wanneer ik  mijn vader of moeder indertijd aan de telefoon had, viel het mijn vrouw op dat mijn stem een octaaf hoger was. Misschien overdreven, maar in elk geval praatten mijn zussen en broers dan ook hoger. Waarschijnlijk uit angst.

Een nog sterker voorbeeld: mijn moeder knipte ons allemaal. Op een dag, hoe oud was ik, negen, tien, elf, zat ik weer in de ‘kapstoel’. En we ontdekten plassen  water op de vloer. We gingen samen kijken of het ergens lekte. Dat bleek niet zo. Ik was zelf ook nat; het was weggestroomd van onder mijn armen. Ik zal iets met oude angsten moeten gaan doen.

Wanneer je, al dan niet met begeleiding, de oude situatie doorvoelt en opnieuw meemaakt, als volwassene, kun je het ook loslaten. Lisette geeft een aantal voorbeelden van therapieën die ze gevolgd heeft, technieken , die ze gedaan heeft. Wanneer je niet langer met een bal pijn in je buik rondloopt,  of waar het ook maar vastzit in je lichaam, leef je veel vrijer en onbezorgder. Vaste patronen, vaste ruzies en conflictsituaties kunnen dan verdwijnen.

Je bent veel meer aanwezig, omdat je niet in je hoofd vlucht, wanneer er een situatie dreigt die je (soms onbewust) meeneemt naar vroeger. Er is minder verzet, weerstand en onberedeneerde woede.

Je gedachten, die babbelbox, zijn vaak een afleiding van dingen die je nog aan moet gaan. Mijn dochter mailde me dit citaat van Shakespeare, “the original guru”, zoals zij hem noemt:  “make not your thoughts your prison” .

Op die manier kun je wakker worden uit de verkrampingen die je in de loop van je leven hebt opgebouwd. Het is een bevrijdende boodschap: je mag durven voelen. Het is niet langer gevaarlijk. Je kunt zelf de regie nemen. In de verschillende hoofdstukken word je ook meegenomen langs de verschillende delen van je lijf. En hoe deze in verbinding staan met de omgeving. Alles waarmee binnen en buiten verbonden zijn komt langs in dit boek: de adem, de darmen, de huid (eczeem), etc. En sexualiteit – niet te vergeten.

We kunnen onszelf op een vriendelijke manier, met compassie, bij de hand nemen. Als we te hard, te ongeduldig of te streng zijn met onszelf, bezien we mensen om ons heen ook niet met het geduld dat ze toekomt.

En dan kunnen we gaan leven vanuit onze diepste kern: pure vreugde.

Lisette Thooft, Kom uit je hoofd. Op weg naar harmonie tussen denken en voelen, Boekerij Meulenhoff,  januari 2016, gebonden, € 18,99. Het boek is er ook in een e-book voor 12,99

(Recensie door Vincent Duindam, check hier een recent interview met hem)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s