Interview met Bob Snoijink

Enige jaren geleden werden chat-interviews gehouden via de Facebookpagina ‘Advaita Nederland’, Nathan Wennegers was daarvan (achter de schermen) de oprichter en een jaar de beheerder. De algemene vraag bij de interviews is: Wat heb jij met Advaita? Vandaag deel 2 van een 19 delige interviewserie, met dank aan NW!

Advaita Nederland interviewt Bob Snoijink:

AN: Wat is jouw link met Advaita en of non-dualiteit? Bob: In 1999 deed ik als journalist in m’n eentje de eerste Stoelendans bij Jan van Delden en begreep ik wie ik was. Zijn schooltje ging van start en mijn vragen waren op.

AN: Hoe kwam je bij hem terecht? Bob: Ik woonde op een uur rijden van La Rousselie en moest een vakantiebijlage schrijven voor Onkruid. Op 1 na waren alle door de redactie opgegeven adressen van Hollanders die iets alternatiefs aan medelanders te bieden hadden failliet of anderszins weg. De vrouw van de zojuist overleden schilder Johfra bracht me op het spoor van Jan, die berooid en bedolven onder de schulden alleen nog speelde met de gedachte van de Stoelendans. Een half kantje tekst werd uiteindelijk weggeredigeerd, maar ik ging zelf de Stoelendans doen als onderdeel van een veel groter interview.

AN: Jij was echt de eerste, het proefkonijn voor de Stoelendans van Jan? Bob: Hij had het 1x eerder gedaan bij zijn vriend Tim, die het direct ‘zag’.

AN: Ik weet zelf niet wat die Stoelendans inhoud. Kun je er misschien iets over zeggen en ook wat er precies met jou toen gebeurde? Bob: De Stoelendans is een grafische representatie met drie plastic tuinstoelen die de waaktoestand, de droomtoestand en de droomloze slaap weergeven, want een andere kennen we niet. Het leven laat ons moeiteloos van de ene in de andere toestand overgaan, maar de werkelijkheid is dat al die toestanden worden gevolgd door de vierde stoel, die van het bewustzijn, wat ik inzag toen ik doorhad dat zelfs de droomloze slaap wordt ervaren, anders zou je je die niet herinneren. Aan wie verschijnt de droom na een droomloze periode? Het kwartje viel op een stralende middag in juni.

AN: Bedankt voor je uiteenzetting, Bob. En toen het kwartje viel, wat werd er toen echt anders voor jou in je leven? Bob: De hekel aan mezelf verdween: dat was ik toch niet.

AN: Mooie zin. Waarom de hekel aan jezelf en dat je het toch niet was? Bob: Het overdonderende inzicht was dat ik noch mijn gevoelens, noch mijn persoonlijkheid, noch mijn lichaam ben, en dat al wat leeft gezichten zijn van hetzelfde bewustzijn of van God zoals je wilt. Er verdween een hoop oordeel, het leven hoefde nergens meer heen, mijn vragen waren opgelost, dat was aanvankelijk best emotioneel en ingrijpend, alsof een levenslange en gewoon geworden migraine verdwijnt en je een paar maanden moet wennen aan een hoofd dat je niet voelt.

AN: En hoe reageerde de omgeving op jou? Kwamen er spontane reacties? Bob: Alleen mijn sceptische vrouw merkte dat er iets ingrijpends was veranderd. Ze spoedde zich naar Jan. Chris stierf aan kanker in 2009 en het feit dat Jan de urn met haar as een prominente plek naast de urn met de as van zijn moeder in een muur van natuursteen onder zijn ‘ashram’ heeft geplaatst, bevestigt me dat zij ‘het’ voor haar dood ook had gezien.

AN: Ingrijpend allemaal… Had je interessante dialogen met Chris? Bob: De laatste tijd met Chris in Frankrijk herinner ik me voornamelijk als liefdevol. Aan diepere diepzinnigheid was geen behoefte. Ze was niet bang om dood te gaan.

AN: Hoe kijk jij dan tegen de dood aan, welke betekenis heeft de dood voor jou? Bob: Dat weet ik niet, afwachten maar. Ik zou wel graag hetzelfde reageren als zij bij zo’n wrede aftakeling en dood.

AN: OK. Hoe actueel is thans je relatie met Jan? Bob: Hij is mijn beste vriend, maar de contacten zijn sporadisch.

AN: Heb je ook leerlingen, ben je een leraar na het gezien te hebben? Bob: Ik voel me geen leraar. Ik schrijf voor mijn plezier. Daarin speelt advaita tussen veel regels door. Misschien dat het Bewustzijn het ooit op de markt brengt.

AN: Waren er valkuilen op jouw weg, voor dat je het begreep. Waarom zag je het opeens wel bij Jan en niet eerder? Bob: Het zien is een soort genade nadat je alles beloerd hebt en er toch iets blijft knagen, de valkuilen zijn legio, zelfs nadat je het gezien hebt.

AN: Praat je daar dan ook over? Waarschuw je zoekers ergens voor? Bob: Alleen als me iets wordt gevraagd en dat gebeurt nu voor het eerst.

AN: OK. Welke tip zou je kunnen geven, want dit interview wordt zeker straks gelezen! Bob: Elke reis is anders. Waaraan bijna niet te ontkomen is, is dat het ego zich meester maakt van het inzicht en dat tot het middelpunt van het bestaan verheft. ‘IK heb het gezien’, terwijl er alleen licht is gevallen op de schimmenwereld van de persoonlijkheid en dat gebeurt al of niet juist buiten die persoonlijkheid om. Met andere woorden, ik ging me een poosje mal gedragen.

AN: Mooi omschreven, duidelijk! Kon Jan je daarin niet tegenhouden, aangaande dat ‘poosje…’? Bob: Wat mij erg heeft geholpen is een koan van Jan: als de persoonlijkheid niet verlicht kan worden en Het Bewustzijn geen behoefte heeft aan verlichting zoals de zee geen behoefte heeft aan water, wie of wat wordt er dan verlicht? En Jan was niet altijd aanwezig bij mijn fratsen, anders zou hij er zeker korte metten mee hebben gemaakt.

AN: Goed, je liep even over van enthousiasme, lijkt me… 😉 En nu ‘de wijze oude man’? Bob: Nu een gewone sterveling zoals ieder ander.

AN: OK. Voor de afsluiting, kun je in het kort zeggen wat non-dualiteit en of Advaita betekent? Bob: Dat we allemaal gezichten van dezelfde god zijn.

AN: Mooi, dank je voor dit interview, Bob! Of wil je er nog iets aan toevoegen? Bob: Jij bedankt, dit rolde er allemaal zo uit.

Dit interview in pdf formaat

Advertenties

Een gedachte over “Interview met Bob Snoijink

  1. Als je weet wie je bent en/of als je het pad van de zelf-verwerkelijking bewandelt maak je volgens mij géén wezenlijk onderscheid tussen wakker zijn, slapen, dromen, leven, dood, bewustzijn, liefde, hekel, lichaam, persoonlijkheid, God, oordeel, ego, inzicht en licht. Dat ben je dan allemaal zelf. Het enige wat er te ‘zien’ valt, is dat de afgrenzingen waarin je op elk moment gelooft illusies zijn. Dat is het kwartje. 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s